G.J. Scheurleer

G.J. Scheurleer

Geen persoon heeft een grotere betekenis gehad voor het Nederlandse tennis dan de Hagenaar en Leimoniaan G.J. Scheurleer (18861948). Zijn grote betrokkenheid met de tennissport kan wellicht het beste weergegeven worden met de volgende aanduidingen: tenniskampioen, befaamd coach, auteur en president van Leimonias.

Hij werd negen maal kampioen van Nederland, waarvan vijf maal in de herendubbel en vier maal in het gemengd dubbelspel. De eerste titel behaalde hij in 1908, de laatste in 1921.Gedeelten van de hieronder samengestelde karakterschets van deze tennispionier zijn ontleend aan " in memoriams ", verschenen in Lawn Tennis, geschreven door de toenmalige voorzitter van de KNLTB, de heer D. Croll, de toenmalige president van Leimonias ir. H.M.A. van Berkel, mr J.M. Kan en C. Vreedenburgh.Zijn kracht lag in zijn passeerslagen, in zijn uitstekende verdediging, in zijn vastheid en in zijn intelligentie. In de loop der jaren groeide zijn backhand uit tot een gevaarlijk wapen. Het niet altijd afmaken van kansen, het niet voldoende forceren in zijn spel, waren de redenen waarom hem het kampioenschap in het enkelspel en de Davis Cup ontgingen. In landenwedstrijden werd hij echter steevast op een toppositie opgesteld. Gedurende zijn voorzitterschap van Leimonias (1914-1946) en ook daarvoor had hij één groot doel voor ogen: zorg dat zij die aanleg hebben goed spelen, voer dat zo hoog mogelijk op, geef daaraan alle aandacht en medewerking, dan ontwikkelt het spel der anderen zich vanzelf. Scheurleer maakte Leimonias tot de club der kampioenen, waaraan hij het grootste deel van zijn leven wijdde, waarvan meer dan dertig jaar als president.Tragiek des levens. Met uitzonderlijke grote gaven uitgerust leek hij aanvankelijk een begenadigd wezen. Een briljante geest, kenner van de klassieken als weinigen. De drie moderne talen sprak en schreef hij als Nederlands. Geen boek van betekenis of hij had het gelezen en in zijn geest verwerkt. Op sportgebied één der grootste onder de groten. Doch toen kwam in mei 1922 het noodlottige moment dat een einde maakte aan zijn carrière als sportman. Een motorongeluk had zulke ernstig gevolgen, dat een been geamputeerd moest worden. Zijn belangstelling voor tennis verflauwde er niet door. Zijn activiteiten verplaatsten zich naar het doceren en het ontwikkelen der theorie. Hij droeg zijn kennis, zijn inzicht, zijn sportiviteit over op begaafde jongeren. Na Arthur ("Thuur) Diemer Kool werd Henk Timmer een groot discipel, in wie hij als het ware herleefde. Daarna behoorden Kea Bouman, Madzy Rollin Couquerque, Bubi van Meegeren en vele anderen tot zijn leerlingen. Scheurleer was de coach die internationale kampioenen maakte. Overigens zij voor de goede orde gezegd dat betaling voor al die vrijwillige diensten in die tijd geheel niet aan de orde was. Liefde voor het spel en de club waren de drijfveren voor Scheurleer. Had hij in deze tijd geleefd, hij zou een man in bonus zijn geworden.De theorie van het tennisspel werd door hem tot een zeer hoog peil opgevoerd. Verschillende boeken zijn er van zijn hand verschenen. Geen populaire tennisliteratuur, dat was van Scheurleers geest ook niet te verwachten. Zijn eerste boek was "Lawn Tennis" dat ik 1921 verscheen. Daarna volgde een kleiner werk: "Tennis, Raad en Regels" (1942). Het was het eerste van een serie van vier: "Spel en Speler"(1942), "Doen en Denken" (1943) en "Hoofd, Hart en Hand"(1945). In deze volgorde werd het verdiepen in de strekking en de betekenis van het tennisspel steeds groter. Zijn laatste boekje was ook in literair opzicht een kunstwerk.Gerard Scheurleer werd in 1924 tot erelid en in 1946 tot Ere-President van Leimonias. De KNLTB benoemde de grote Hagenaar tot erelid. Ook werd het befaamde jeugdtoernooi van Leimonias als hommage naar Scheurleer vernoemd. In april 2000 kreeg baan 9 op Tennispark Klein-Zwitserland zijn naam, waarbij het naambord werd onthuld door zijn vroegere leerling Bubi van Meegeren.

Ogenblik a.u.b. ...